Podcast aflevering 4: sneller naar de juiste vervolgzorg

Een patiënt is klaar voor ontslag uit het ziekenhuis. Waar kan hij terecht voor de juiste vervolgzorg? En beschikt de ontvangende zorgorganisatie over alle informatie die nodig is om die zorg ook te kunnen leveren? In de nieuwe podcast van Versneld verbinden gaat het over Regionaal capaciteitsinzicht: samen zorgen dat patiënten sneller op de juiste plek terechtkomen.

Presentator Roelof Hemmen praat met Ineke Meeusen, bedrijfsmanager bij Medisch Spectrum Twente en regionaal eigenaar van het project Regionaal capaciteitsinzicht binnen Versneld verbinden, en Remco Posthuma, clustermanager Kennis- en Behandelcentrum en geriatrische revalidatiezorg bij Liberein.

Tijdrovende overdracht

In de praktijk kost het vinden van passende vervolgzorg nu veel tijd. Ziekenhuis en VVT wisselen informatie uit, stellen aanvullende vragen en moeten regelmatig bellen en mailen om duidelijk te krijgen welke zorg iemand precies nodig heeft en of een locatie die kan bieden. Soms gaat het om heel praktische informatie: kan iemand zelfstandig uit bed komen, is een tillift nodig of speelt eerder behandelde GGZ-problematiek nog een rol?
Die informatie is voor de VVT essentieel. De personele bezetting en mogelijkheden zijn er anders dan in een ziekenhuis. Postema noemt een voorbeeld van een cliënt die na ontslag een darmspoeling nodig bleek te hebben. De ontvangende organisatie was daar niet op voorbereid en kon die verpleegkundige handeling niet zomaar uitvoeren.
Andersom blijven patiënten in het ziekenhuis soms langer dan medisch nodig is, omdat passende vervolgzorg nog niet geregeld is. Dat is vervelend voor de patiënt en houdt tegelijkertijd ziekenhuiscapaciteit bezet die voor andere patiënten nodig is.

Dezelfde taal

Regionaal capaciteitsinzicht moet dat proces verbeteren. Maar daarvoor is meer nodig dan een technisch systeem. Zorgorganisaties moeten dezelfde definities gebruiken, hun processen op elkaar afstemmen en afspraken maken over welke informatie nodig is om iemand goed te kunnen plaatsen. Op dit moment verschillen die processen en definities nog per subregio.
De ambitie is dat vraag en aanbod uiteindelijk veel eenvoudiger bij elkaar kunnen worden gebracht. Is duidelijk welke zorg een patiënt nodig heeft én welke zorg een locatie kan bieden, dan kan een groot deel van de matching in de toekomst worden ondersteund of geautomatiseerd. Professionals houden daardoor meer tijd over voor de complexe situaties waarin hun expertise echt nodig is.
Daarvoor moet ook de beschikbare capaciteit beter inzichtelijk worden. Nu ontbreekt regionaal overzicht van bijvoorbeeld beschikbare VVT-bedden, wanneer die vrijkomen en voor welke cliënten ze geschikt zijn. Met die informatie wordt zichtbaar waar ruimte is, waar wachtlijsten ontstaan en hoe capaciteit beter over de regio kan worden verdeeld.

Samenwerken maakt nu al verschil

De volledige verandering kost tijd, maar de gesprekken binnen het project leveren volgens Posthuma nu al iets op. Ziekenhuis en VVT begrijpen beter welke informatie de ander nodig heeft. “We hebben geen systeem, we hebben geen knopje veranderd”, zegt hij. Toch merkt hij dat overdrachten beter gaan doordat organisaties elkaar beter kennen en begrijpen.
Meeuwsen benadrukt daarbij het belang van bestuurlijk commitment. Regionaal sturen op capaciteit vraagt uiteindelijk ook om keuzes die verder gaan dan het belang van de eigen organisatie. Alleen als organisaties bereid zijn capaciteit gezamenlijk te bekijken en afspraken te maken voor de regio, kan de volgende stap worden gezet.